Δύο ενήλικα αδέρφια, καθηλωμένα στο πατρικό τους σπίτι, με την ανάμνηση των γονέων, να καθρεφτίζεται σε ένα κάδρο, προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την ύπαρξή τους, μέσω της «ιερής τελετής», της ικανοποίησης των αναγκών της τροφής και της κάθαρσης.Αγκυλωμένοι στο οικογενειακό χρυσό κλουβί, «έγκλειστοι» τρόφιμοι και λουόμενοι, με τις αισθήσεις σε έξαρση, παρηγορούν και παρηγορούνται, πιστοί στα τελετουργικά που εκλείπουν από τη σύγχρονη εποχή, όπου όλοι βιάζονται από το χρόνο.Σε ένα κλασικό αστικό σπίτι, με έντονο το αποτύπωμα της φθοράς, περιθάλπτουν το ένα το άλλο, όπως τα νεαρά θηλαστικά στη φύση, με αγάπη, με έκθεση, με βία, ματαίωση, ντροπή.